|
| Beiaardier |
Beiaard
beiaardklavier en -pedaal
Klokken van carillon
Klokkenspeltrommel van een torenuurwerkEen beiaard of carillon is een met een
klavier bespeelbaar muziekinstrument, bestaande uit één of meerdere series
klokken. Volgens de definitie van de Beiaard Wereld Federatie (World Carillon
Federation ) dient een instrument uit minimaal 23 klokken te bestaan om carillon
genoemd te mogen worden.
Het instrument is in de Lage Landen in de 16e eeuw ontstaan, toen de rijkere
steden hun kerktorens niet alleen voor het oog verfraaiden, maar ook een nieuw
geluid toevoegden aan de torenklokken. Later kregen ook niet-kerkelijke gebouwen
een beiaard, zoals bijvoorbeeld op belforten. Een beroemd voorbeeld is ook de
beiaard in de universiteitsbibliotheek van Leuven. Hij telde (oorspronkelijk) 48
klokken, omdat de bibliotheek na de brand tijdens de Eerste Wereldoorlog werd
heropgebouwd met geld van de 48 staten van Amerika.
Op het vlak van het aantal beiaarden staan Nederland en de Verenigde Staten aan
de top, met zo’n 200 instrumenten per land. Dan volgt België met ca. 85, verder
gevolgd door Frankrijk, Duitsland en Denemarken.
Vlaanderen telt in 2004 nog zo'n 66 werkende beiaarden. De beiaardschool van
Mechelen geniet faam tot ver buiten de landsgrenzen.
In 1980 sloot de Leuvense firma Sergeys, de laatste klokkengieterij in
Vlaanderen, haar deuren. Hiermee kwam een einde aan een traditie van 500 jaar
beiaardbouw in Vlaanderen. In Nederland vindt men nog twee klokkengieterijen:
Koninklijke Eijsbouts in Asten en de Petit & Fritsen (in Aarle-Rixtel).
Iemand die een beiaard bespeelt, heet beiaardier.
De professionele opleiding tot beiaardier kan worden gevolgd aan de Koninklijke
Beiaardschool te Mechelen of aan de Nederlandse Beiaardschool te Amersfoort, een
onderdeel van de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht, Faculteit Muziek. Daarnaast
zijn er ook een aantal amateuropleidingen in Enschedé en Dordrecht.
|
|
|